زمینه و هدف: یکی از ضروریات علم روان شناسی در کشور ما پرداختن به موضوع اعتباریابی آزمون های روان شناختی است. باید توجه داشت که بدون ابزارهای سنجش معتبر و پایا نمیتوان به درستی نتایج پژوهش های روان شناختی اعتماد کرد. مقاله حاضر ارایه دهنده داده های هنجاری مقیاس های پرسشنامه سر پرسشنامه شخصیتی کلونینجر (پرسشنامه سرشت و منش) TCI در طبقات سنی مختلف جمعیت مرد و زن ایرانی است.روش بررسی: نخست پرسش گران آموزش کافی را در یافتن آزمودنی و چگونگی اجرای پرسش نامه دریافت کردند. سپس آنها به مناطق مختلف شهر تهران فرستاده شدند. به طور تصادفی، 1212 نفر زن و مرد در گروه های سنی مختلف شهر تهران آزمون شخصیتی TCI را پر کردند.یافته ها: نمرات هنجاری مقیاس های نوجویی NS، آسیب پرهیزیHA ، پاداش وابستگی RD پشتکار Per، خود راهبری SD، همکاری Co و خود فراروی ST به تفکیک سن و جنس در جداول جداگانه ارایه شده است.نتیجه گیری: تغییرات احتمالی وابسته به سن در نمرات هنجاری و توجیه نظری آنها مورد بحث قرار خواهد گرفت. نمونه مورد مطالعه (از طبقات سنی مختلف و از هر دو جنس) به لحاظ آماری امکان تعمیم داده ها را می تواند فراهم سازد. کاربرد پرسش نامه TCI در جامعه ایران مورد بحث قرار خواهد گرفت. این گزارش در تکمیل یک گزارش قبلی است.

شرایط آب و هوایی نقش خیلی موثری در ایجاد شرایط آسایش اقلیمی دارد. در شکل گیری شرایط آسایش انسان از دیدگاه اقلیمی چهار عنصر دما، رطوبت، باد و تابش نقش دارند. در بین این عناصر دما و رطوبت تاثیر بیشتری در راحتی انسان دارند و به این دلیل بیشترین مدل های سنجش آسایش انسان بر این دو عنصر استوار شده است. یکی از متداولترین شاخص های اقلیم گردشگری، شاخص TCI است. شاخص مورد نظر با استفاده از پارامترهای اقلیمی میانگین حداکثر ماهانه دمای روزانه، میانگین دمای روزانه، میانگین حداقل رطوبت نسبی، میانگین رطوبت نسبی، بارش (mm)، کل ساعات آفتابی و سرعت باد برای ایستگاه قشم مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که در جزیره قشم 5 ماه از سال (ماه های آبان، آذر، دی، بهمن و اسفند) شاخص گردشگری در شرایط ایده آل و عالی قرار دارد. این پارامتر برای ماه های فروردین در شرایط خیلی خوب و برای ماه مهر در شرایط خوب قرار می گیرد. از نظر این شاخص بهترین مکان های گردشگری در سطح جزیره، آبادی های کاروان، لافت و کانی هستند.

آب و هوای هر منطقه عامل بسیار مهمی برای تعیین درصد فعالیت و نیز نوع فعالیت انسانی است. در این مقاله برای ارزیابی شرایط اقلیم آسایش انسانی با استفاده از شاخص بیوکلیماتیک (TCI)، داده های 23 ایستگاه سینوپتیک استان خوزستان در یک دوره آماری 18 ساله (1991-2008) جمع آوری شد و داده های ناقص از طریق روش میان یابی کرجینگ بازسازی گردید. در این مدل سیستمی از 7 پارامتر: میانگین بارش ماهانه، میانگین دما، میانگین نم نسبی، بیشینه دما، کمینه نم نسبی، میانگین روزانه ساعات آفتابی و سرعت باد مورد ارزیابی واقع شد. هدف از این پژوهش تحلیلی - توصیفی بررسی شرایط اقلیم آسایش انسانی استان خوزستان و تعیین تقویم زمانی شرایط آسایش انسانی بر اساس مدل TCI است. در تجزیه و تحلیل و پردازش داده ها در محیط EXCEL یک بانک اطلاعاتی تهیه و سپس شاخص TCI را برای کل ایستگاه های استان به تفکیک ماه های سال محاسبه شد و با استفاده از تکنیک GIS نقشه TCI را برای تمامی ماه های سال تهیه و ترسیم نمودیم. نتایج این پژوهش نشان داد که، شرایط مطلوب در این استان از لحاظ آسایش اقلیمی در ماه های اسفند و آذر فراهم است، با این تفاوت که در اسفند ماه وسعت شرایط ایده آل اقلیمی در قسمت های جنوبی بیشتر است.

در این پژوهش، به منظور بررسی اقلیم شناسی توریسم تبریز از دو روش شناسایی گونه های هوا و شاخص اقلیم گردشگری استفاده شده است. برای نیل به این هدف، داده های روزانه 22 متغیر اقلیمی شامل دمای خشک، دمای تر، نم نسبی، سرعت باد و سمت باد در ساعت های (03-09-15)، بیشنه دمای روزانه، کمینه دمای روزانه، ارتفاع بارش روزانه، میانگین روزانه دمای خشک، میانگین روزانه دمای تر، میانگین دمای شبانه روز و میانگین روزانه درصد نم نسبی از 1/1/1360 تا 29/12/1389 به مدت 30 سال در تبریز استخراج شده است. برای تعیین گونه ها از حالت تجزیه P که آرایشی از ماتریس پایگاه داده هاست و در آن ستون ها، متغیر های جوی و سطرها، زمان هستند استفاده شده است. پس از استاندارد سازی داده ها، تحلیل خوشه ای به روش «ادغام وارد» با فاصله اقلیدسی انجام گرفت و برای تبریز، شش گونه هوا شناسایی گردید (گونه یخبندان، مه آگین و آرام، گونه معتدل، گونه بادی، گونه سرد بارشمند، گونه گرم و خشک و گونه بسیار گرم و خشک بادی). نتایج پژوهش نشان داد که گذار از یک فصل به فصل دیگر، سبب پیدایش یا میرش گونه های هوا می شود و از سوی دیگر طی دهه های اخیر، تغییرات محسوسی در روند سالانه گونه های هوا مشاهده شده است. همچنین نتایج حاصل از محاسبه شاخص اقلیم گردشگری تبریز نشان داد که مناسب ترین زمان برای آسایش گرمایی گردشگران در زمان اوج فعالیت آن ها، اواخر بهار و سرتاسر فصل تابستان است و نامساعدترین زمان، دی و بهمن ماه می باشد.

در این مقاله با استفاده از شاخص اقلیم توریستی میسزکوفسکی (TCI) به ارزیابی اقلیم توریستی منطقه ارسباران پرداخته شده است. این شاخص به شکلی سیستماتیک شرایط اقلیمی را برای توریسم مورد ارزیابی قرار می دهد. برای محاسبه این شاخص پارامترهای میانگین حداکثر ماهانه دمای روزانه، میانگین دمای روزانه، حداقل رطوبت نسبی، میانگین رطوبت نسبی روزانه، بارش (mm)، کل ساعات آفتابی و سرعت باد مورد استفاده قرار می گیرند. در این مقاله شاخص مورد نظر برای 5 ایستگاه سینوپتیک منطقه که دارای آمار مشترک 20 ساله (2006-1986) بودند، محاسبه و سپس نتایج حاصله به محیط GIS وارد شد و با استفاده از سیستم های اطلاعات جغرافیایی پهنه بندی از شرایط اقلیم توریستی منطقه ارسباران در ماه های مختلف انجام شد. نقشه های حاصله نشان می دهد که شاخص اقلیم توریستی منطقه دارای تنوع زیادی بوده و ماه های خرداد، تیر، مرداد، شهریور با نمره TCI بین 100-90 بهترین شرایط را از نظر اقلیم آسایش داشته و ماه آذر، دی، بهمن  در تمامی ایستگاههای مورد مطالعه فاقد آسایش اقلیمی برای توریست ها می باشد.

پارامترهای اقلیمی تاثیر زیادی در بخش گردشگری دارد و این صنعت بزرگترین و بیشترین رشد را در بین صنایع جهان دارا می باشد. هوا و اقلیم نه تنها بر منابع زیست محیطی مناطق (که براساس گردشگری مناطق هستند) تاثیر می گذارند بلکه خود به عنوان یک منبع گردشگری مطرح است که در کیفیت گردشگری یک منطقه و تجربه گردشگری گردشگران تاثیر بسیاری زیادی دارد. مطمئنا اقلیم و آب و هوا و اعتدال آن، میزان پذیرش و جذب مسافر و گردشگر را افزایش می دهد. این نکته شاید کمتر در تحقیقات و پژوهش های بخش گردشگری به صورت مستقل مطرح و مورد بررسی قرار گرفته باشد. دراین مقاله با استفاده از شاخص اقلیم گردشگری TCI به بررسی شرایط اقلیم گردشگری لردگان پرداخته اندکه مشخص گردید که اردیبهشت شرایط ایده آلی را از لحاظ اقلیم گردشگری دراختیار گردشگران قرار می دهد و دی ماه دارای شرایط بحرانی از این لحاظ می باشد.

مقاله حاضر به بررسی الگوی کاربرد موثر فناوری اطلاعات در تصمیم گیری مدیران شرکت مخابرات ایران می پردازد. در این مقاله با استفاده از یکی از مشهوترین نظریه های یادگیری سازمانی در مورد توسعه فناوری اطلاعات در سازمان یعنی مدل رشد نولان شاخصهای کاربری موثر سیستمهای فناوری اطلاعات سازمان، مشخص و همچنین امکان تعیین وضعیت فعلی کاربرد سیستم فناوری اطلاعات سازمان میزان استفاده مدیران از این سیستمها در تصمیم گیریهای خود فراهم شده است. در نهایت نتایج بدست آمده، امکان ارایه الگویی جهت کاربرد موثر فناوری اطلاعات در تصمیم گیری مدیران را فراهم می کند.

نظر به رابطه تنگاتنگ گردشگری و تغییرات اقلیمی، سازمان های گردشگری، ضروری است تا در برنامه ریزی ها و طراحی های آینده خویش پتانسیل تاثیرات تغییر اقلیم را در این ارتباط مدنظر قرار دهند. در این پژوهش بمنظور تعیین روند تغییرات شاخص اقلیم گردشگری استان اصفهان جهت برنامه ریزی و توسعه گردشگری، داده های مورد نیاز از سایت هواشناسی طی دوره آماری (2005-1976) استخراج و سپس با میانگین گیری ماهیانه و فصلی، داده ها به دو دوره 15 ساله تقسیم گردید. در ادامه با استفاده از شاخص T.C.I تحلیل ها برای تک تک فصول انجام شد. این شاخص از شرایط غیر قابل تحمل تا شرایط ایده آل برخوردار می باشد. نتایج به دست آمده جهت پهنه بندی و مشخص نمودن میزان تغییرات به محیط GIS فراخوانی و نقشه ها ترسیم گردیدند. نقشه ها حاکی از آن است که در فصل زمستان، دوره دوم نسبت به دوره اول با کاهش شرایط قابل قبول در غرب استان و افزایش شرایط خوب و خیلی خوب در مرکز و شرق استان مواجه بوده است. در فصل بهار شرایط خیلی خوب که در دوره اول محدوده بسیار کوچکی از غرب استان را در برگرفته در دوره دوم در محدوده استان مشاهده نمی گردد و شرایط عالی در دوره دوم افزایش یافته و شرایط ایده آل کاهش یافته است. شرایط خوب در دوره دوم در فصل تابستان در استان وجود نداشته و بر شرایط ایده آل و عالی در استان افزوده شده و از شرایط خیلی خوب در شرق استان کاسته شده است. در فصل پاییز با کاهش شرایط خوب طی دوره دوم در غرب استان بر دیگر شرایط به خصوص شرایط عالی در گستره اصفهان افزوده شده است. اما آزمو t-test ن ایستگاه نمونه اصفهان نشان دهنده آن است که شرایط اقلیم گردشگری در فصول (زمستان، بهار و پاییز) دچار تغییر نشده و تنها در فصل تابستان شرایط تغییر کرده است.